Зиреҳбон Наврӯзбеков бо хуни худ исбот кард, ки номаш танҳо як вожа нест, балки рисолати зиндагии ӯ будааст.
Дар таърихи ҳар миллат лаҳзаҳое ҳастанд, ки мардони ҷасур бо ҷони худ саҳифаҳои зафар ва озодиро менависанд. Зиреҳбон Наврӯзбеков, ҷавонмарде, ки номаш гӯё аз азал тақдири ӯро рақам зада буд, рӯзи 24-уми декабри соли 2025 дар ҳифзи марзу буми аҷдодӣ ба қуллаи баланди шаҳодат расид.
Волидайн ӯро Зиреҳбон ном ниҳоданд, то шояд рӯзе муҳофизи хонавода бошад. Аммо ӯ аз ин фаротар рафт — ӯ Зиреҳи Ватан шуд. Дар синни мубораки 33-солагӣ, вақте ки инсон дар авҷи орзуҳо ва нақшаҳои зиндагӣ қарор дорад, Зиреҳбон таъмини амнияти миллатро интихоб кард. Дар он шаби сарди зимистон, вақте террористон мехостанд оромии хонадони моро халалдор созанд, Зиреҳбон чун кӯҳи устувор дар пеши роҳи онҳо қарор гирифт. Ӯ нагузошт, ки пои нопок ба хоки муқаддаси мо бирасад. Ӯ ҷангид, на барои шӯҳрат, балки барои он ки мову шумо дар фазои ором нафас бикашем.
